وكان ذلك في أوائل شهر ربيع المولود حفّ بالبركة والسعود من شهور السّنة الثامنة والخمسين بعد الثّلاثمائة والألف من هجرة سيّد المرسلين صلوات اللّه وسلامه عليه وعلى عترته الطّاهرين والحمد للّه ربّ العالمين » . واز آن جمله ترجمه‌ايست كه آقاى حاجّ محمد على انصارى قمى حفظه الله تعالى ووفّقه لمرضاته نوشته‌اند اگر چه از ملاحظه مقدّمه وترجمه اين مجلّد اوّل كه چاپ شده است بر مىآيد كه وى در فضل وكمال وتتبّع وتحقيق متضلّع نيست ودر علوم عربيّه وفنون ادبيّه نيز تبحّرى ندارد با وجود اين چون بترجمة اين كتاب شريف وبطبع ونشر آن بشركت حاجّ محمد على علمي بسال 1376 قمري 1335 شمسي پرداخته وبدين وسيله خدمت بعلم وأدب نموده است وباندازهء وسع خود رنج برده از مقدّمه كتاب وى نيز مانند سائر كتب آنچه را كه مناسب ذكر در اين مورد است نقل مىكنيم ونصّ عبارت أو اين است : « سبب ترجمه ونگارش كتاب شريف غرر الحكم وشرح حال مؤلّف . در أوايل سال يك هزار وسيصد وهفتاد وپنج قمري مطابق يك هزار وسيصد وسى وپنج شمسي پس از اين كه از كار شرح وترجمه كتاب شريف نهج البلاغة عزيز بنظم ونثر فارغ شده وآنرا بطرزى بديع در ده مجلّد بطبع رساندم نظرم اين بود كه چندى باستراحت پردازم تا تن را قوّتى وفكر را نيروئى پديد آيد اتّفاقا دو سه روزى بيش نگذشته بود كه بر حسب تصادف در يكى از مدارس قم وارد شده يكى از دوستان أهل علم كه جوان وسيّد مهذّبى بود مرا بحجره خويش دعوت كرد پذيرفتم